Jedną z najważniejszych zmian wprowadzonych przez wytyczne WR-D-33 jest uporządkowanie zasad klasyfikacji zjazdów. W przeciwieństwie do wcześniejszych regulacji, które rozróżniały głównie zjazdy indywidualne i publiczne, obecne wytyczne opierają się na funkcji zjazdu oraz charakterystyce obsługiwanego ruchu. Takie podejście pozwala lepiej dostosować parametry techniczne projektowanego połączenia do rzeczywistych potrzeb inwestora i wymagań bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Zgodnie z WR-D-33 wyróżnia się trzy podstawowe rodzaje zjazdów:
Zjazd zwykły
Zjazd zwykły służy do obsługi nieruchomości przyległych do drogi publicznej. Jest najczęściej
spotykanym rozwiązaniem stosowanym przy zabudowie mieszkaniowej, usługowej, handlowej i
przemysłowej.
Zjazd techniczny
Zjazd techniczny przeznaczony jest wyłącznie do obsługi infrastruktury drogowej lub urządzeń
związanych z funkcjonowaniem drogi. Zjazdy techniczne nie służą do regularnej obsługi ruchu
generowanego przez nieruchomości prywatne.
Zjazd awaryjny
Zjazd awaryjny projektowany jest wyłącznie na potrzeby sytuacji nadzwyczajnych. Może być
wykorzystywany przez:
Oprócz podziału funkcjonalnego wytyczne WR-D-33 wprowadzają klasy zjazdów oznaczone literami od A do E. Klasa określa wymagania geometryczne oraz poziom obsługi ruchu.
Klasa A – najwyższe wymagania ruchowe
Klasa A przeznaczona jest dla obiektów generujących bardzo duże natężenie ruchu oraz znaczący udział
pojazdów ciężarowych. Do tej grupy zaliczają się między innymi:
Projektowany zjazd z drogi wojewódzkiej prowadzący do dużego centrum logistycznego często wymaga parametrów odpowiadających właśnie klasie A. Charakterystyczne cechy tej klasy to bardzo duże promienie wyłukowań, wysoka przepustowość, możliwość obsługi zestawów ciężarowych oraz rozbudowane strefy manewrowe.
Klasa B – obiekty o dużym natężeniu ruchu
Klasa B stosowana jest dla nieruchomości generujących znaczną liczbę pojazdów, lecz mniejszą niż w
klasie A. Przykłady zastosowań:
Projekt musi zapewniać sprawną obsługę zarówno samochodów osobowych, jak i pojazdów ciężarowych.
Klasa C – obiekty usługowe i komercyjne
Klasa C jest jedną z najczęściej spotykanych w praktyce projektowej. Dotyczy między innymi:
W przypadku takich inwestycji szczególną uwagę zwraca się na płynność ruchu oraz bezpieczeństwo manewrów skrętu.
Klasa D – zabudowa mieszkaniowa i niewielkie obiekty
Klasa D obejmuje większość inwestycji indywidualnych. Najczęściej projektowane są w tej klasie:
Charakterystyczne cechy to niewielkie natężenie ruchu, dominacja samochodów osobowych oraz ograniczone wymagania dotyczące przepustowości. To właśnie klasa D występuje najczęściej w projektach wykonywanych dla inwestorów prywatnych.
Klasa E – najniższe wymagania ruchowe
Klasa E przeznaczona jest dla obiektów generujących sporadyczny ruch. Przykładowe zastosowania:
Dla tej klasy dopuszczalne są uproszczone rozwiązania geometryczne wynikające z niewielkiej liczby użytkowników.
Dobór klasy zjazdu powinien wynikać z analizy:
Niezależnie od tego, czy projektowany jest zjazd z drogi gminnej, zjazd z drogi powiatowej czy zjazd z drogi wojewódzkiej, właściwe przyporządkowanie klasy zjazdu ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa ruchu oraz uzyskania akceptacji zarządcy drogi. Wytyczne WR-D-33 wskazują, że parametry geometryczne powinny być każdorazowo dostosowane do przewidywanego sposobu użytkowania zjazdu, a nie wyłącznie do kategorii drogi, z której prowadzony jest wjazd.
Źródła: